Een periode ‘radio-silence’, maar wat een periode hebben we weer gehad!

Kerst 2025 in Portugal. Dat is toch heel bijzonder… alles staat al zo vroeg in de kerstsferen en dan op de kerstdagen zelf bijna je trui uit willen doen door de warmte, dat hebben we nooit eerder meegemaakt. Vuurwerk tijdens kerst?! Dat is ook nieuw!
Maar wat dacht je van een zeer gezellig kerstbrunch met het hele dorp bij de ‘Associacao’. Zit je daar met het gezin tussen allemaal Portugezen, ongeveer 150 man. Maar zoals wij ze kennen, allemaal heel vriendelijk en gewoon lekker even een praatje maken.

De hele week werd er een vuurtje gebrand, of dat toeval is of dat ze gewoon wat hout wilde branden kan natuurlijk ook, maar ergens heeft dat toch ook iets, dag en nacht werd het aangehouden, om met oudjaarsavond een groter vuur te stoken.

Met school mochten de kinderen optreden met de klas bij de zogeheten Fica.
Een gigantische tent met podium waar de kids een stukje mochten zingen maar ook voorlezen in het Portugees. Nikki heeft het erg goed gedaan, Tygo was dit jaar ontzien 😉 en als klap op de vuurpijl kregen alle kinderen een cadeautje van de kerstman!

Eerste oudejaarsavond, geen staatslot dit keer, maar wel mooi om te zien dat er toch vuurwerk afgestoken word en nog mooi ook…!
Wat wel handig is, dat je iedereen in Nederland om 23.00u alvast gelukkig nieuwjaar kan wensen.

Regen, regen, regen. Iedereen denkt, oh wat zit je heerlijk in Portugal want in Nederland is het weer ruk. ‘Wist je dat’ de hoeveelheid regen in Portugal in millimeters meer is dan in Nederland? Ja Portugal heeft de meeste zonuren van nagenoeg heel Europa, maar dat houdt dus wel in dat als het regent, je ook gelijk aan de beurt bent!

En toen was er storm Kirsten… mijn god… daar lig je dan op bed, huis met slimme lampen, die bij stroom uitval daarna aan gaan. Eerste keer valt het even weg en denk je oh stroom is even weg en weer terug. Lampjes uit en verder slapen, best een lawaai buiten maar het is te overzien. Maar dan, aan-uit, aan-uit, aan… Papa! De eerste word wakker, papa wat gebeurd er… Nikki rustig aan het stormt een ‘beetje’ buiten. Tygo word ook wakker, Tonnie zegt, ga maar bij mama liggen want het waait heel hard en Tygo vind het donker absoluut niet fijn. Licht aan licht uit, maar nu blijft die uit… aarde donker. Tonnie gaat bij Nikki liggen, komt allemaal goed. Ze liggen in bed en horen de wind klappen, PATS, wat was dat papa! Geen paniek lieverd, dat was een dakpan.. buiten lawaai geen idee wat er allemaal gebeurd. BOEM! Tonnie! Liggen we dan met z’n allen in 1 groot bed, inclusief hond en poes, want Lynn is buiten!!!
Tonnie kijkt even binnendoor naar het dak, ja hoor een gat… Herrie buiten alsof er van alles door de tuin waait, dat bleek de volgende dag ook zo.

Wat een puinhoop…tuin bezaait met dakpannen, dakbekleding, kabels. Ah Lynn komt eraan gehobbeld, gelukkig!
We horen de buren aan, dakpannen afgewaaid en verderop wat stroomkabels.
Een dochter van de buurvrouw komt aanlopen en we helpen haar de dakplaten van de kippenschuur uit onze tuin te halen. We gaan even naar het centrum, want we zagen eerder al een generator, dat kan handig zijn want wie weet hoe lang het duurt.

Het lijkt wel een natuurramp, palen om, bomen om, kabels op de grond. Tomar is een ramp, alles zonder stroom, betalen met contact geld. Pinnen konden we gelukkig even snel nog bij een grote supermarkt die noodstroom heeft. Data en telefonie, alles is weg. Dat heeft enkele weken mogen duren en dan hebben wij met het huis absoluut geluk gehad! Dit was een super mooie proef voor de constructie van het pand. Wil je het nog een keer? Liever niet… gauw de daken dichten want het gaat een beetje regenen.

Dat bleek anders, het blijft regenen, zoveel hebben we nog niet eerder gezien. De een na de andere storm komt over. Stuwdammen worden geopend, iets dat in 20 jaar niet eerder nodig was. De reservoirs zitten vol, de grond is verzadigd. Wat krijg je dan? Verzakking, aardverschuiving, overstroming. Wederom hebben wij geluk. We zitten 150 meter boven NAP, maar onderweg is het soms spannend, in de ochtend niks te zien en in de middag ligt er ineens een bult aarde op de weg.

Het heeft ongeveer 3 weken geduurd, voordat het dorp weer vaste spanning heeft. 2 weken heeft het gedraaid op een generator, die geregeld uitviel. Gelukkig is Tonnie zo bijdehand om deze zelf maar ff op te starten, zodat het dorp weer stroom heeft. Dat was een mooie dagelijkse wandeling, diverse buren begonnen hem al te herkenen, even een duimpje op tijdens de wandeling.
Internet is er nog steeds niet. Starlink blijkt echt een uitkomst. Vanaf dag 1 deze online gebracht waardoor je communicatie hebt. De storm brengt ook positieve dingen, contact met buren. We hadden direct een kleine generator die voldoende bleek om het huis van de buren ook een beetje te voorzien van stroom. Kabel slingeren, praatje maken en vriendelijke buren rijker. Nu dagelijks even zwaaien of je krijgt een gebaar om ff een wijntje te komen drinken. Althans Tonnie krijgt dat gebaar…dezelfde buurman kwam graag ook even helpen om de wijnstokken te snoeien.

Tygo heeft last van best wat wratten dus zijn we die heerlijk aan het behandelen en Nikki heeft vlekken op haar rug. Helaas zijn die hardnekkig en moesten we na meerdere zalfjes geprobeerd te hebben naar het ziekenhuis voor een beter zalfje. Voor ons de eerste keer dus wisten niet wat te verwachten, nu dus wel. Na 7 uur wachten op de eerste hulp kregen we een verwijsbrief naar een ander ziekenhuis. Nikki was kapot moe (zoals zij zegt) en had honger, dus zijn we naar huis gegaan en gingen we de volgende dag naar het andere ziekenhuis met spelletjes en snacks. Nou na 34 minuten hadden we een nieuwzalfje en gingen we weer naar huis 🙂

Ook was er tussendoor carnaval in Portugal en moest Tonnie aan de slag om mooie pakjes te maken, want op school mochten ze leuk verkleed.

Verjaardag! Tonnie z’n eerste verjaardag in Portugal. Heerlijk uit eten geweest, het eerste restaurant was dicht. Geen stroom… het 2de restaurant was spontaan, maar gelukkig erg lekker. Loop je door Tomar en dan zie je in de straatjes zandzakken tegen overstromingen. Het restaurant met een kapotte vloer, het water ligt er letterlijk op.

De kids hebben bijna 1.5 week vrij gehad vanwege de storm. School kon niet open, Alvaiazere was er nog slechter aan toe. Dan hoor je buren in de buurt, de school vlakbij is open hoor? De kids hadden eerder ook al gezien dat er een school vlakbij is, toch maar eens kijken of dat iets is. In plaats van dagelijks een uur rijden om de kinderen te halen of brengen is even leuk…

Wij gaan eens langs bij de school in de buurt. Nog geen 5 minuutjes rijden, maar ontzettend vriendelijk (alweer). We mochten komen kijken, het is een kleinschalig schooltje maar dat maakt heel prettig. De volgende dag mochten Nikki en Tygo komen kijken en wat werden zij welkom ontvangen door de kindjes in de klas. Nikki kreeg zelfs allemaal mooie tekeningen en zelfgemaakte cadeautjes.
Toch even spannend, is het verstandig, kennen ze de taal voldoende?
Ohja, een mooi punt, kennen ze de taal voldoende, ken je dat je uit eten gaat en dan liever een Portugees menu wil omdat je die beter kan plaatsen dan een engels menu?
zegt al genoeg… Ook de juffen op de huidige school konden het beamen. Ze doen het ontzettend goed en zij hebben er alle vertrouwen in, maar wat zullen ze Nikki en Tygo missen.
Dat doet je toch goed als ouders en wederom de bevestiging, het is nog steeds juiste keus. Portugal!

De regen is gestopt en dat maakt meteen een mooi moment om op het land te beginnen. Eerst maar eens met de bosmaaier door het groen, want jemig wat is dat hoog. De kinderen hebben een trampoline gekregen, zodat ze lekker vaak buiten zijn. Dat werkt! Ff naar binnen halen is er nu niet bij, elk voordeel heeft z’n nadeel dus…Zet je hapjes op tafel dan zijn ze er toch als de kippen bij, is het op dan zijn ze weg. Miranda heeft een heerlijk stekje voor op de veranda, althans als die niet is ingepikt door de kinderen of door de ‘kleine Luna’. Luna is zo klein niet meer ze heeft een grote bek en blaft de boel bij elkaar, of dat noemen ze ‘waaks’. Ze volgt Miranda overal, maar dan ook echt overal. Ken je dat als moeder zijnde? Even rustig ‘ergens’ zitten, Luna is niet anders… Als haar baasje er niet is, dan is Tonnie een goed alternatief om te volgen.

In Grijpskerk was het soms nog een behoorlijk afstand om even op de koffie te gaan. Dat is naar hier natuurlijk niet anders, maar steeds meer vrienden en familie merken dat je ook best even kan videobellen met je eigen bakje koffie erbij. Zo is de afstand vaak toch iets minder vervelend.

We gaan weer lekker door met een begin van de moestuin, als we niet al te laat zijn met een start! Want ook dat is voor Miranda een eerste keer. Dan het land nog even verder opruimen en oude takken branden en een zwembad voor Nikki & Tygo. 1 dag zon… en het was al te warm. Dat was in Grijpskerk ook al zo, 1 dagje beetje warm… ‘ wanneer mag het zwembad’, dus ook hier toch maar eerst een simpele, nouja een simpele… hij is nu alweer groter dan in NL. Het echte bad komt op z’n tijd wel, maar daar moet eerst wat sloopwerkzaamheden aan te pas komen, dan hebben we wel een badje van een grove 10×8 meter. Alles op z’n tijd laat eerst de lente maar komen!